1291'de Akka’nın düşmesi ve Filistin’deki Hıristiyan varlığının tamamen bitmesiyle, Akka’dan ayrılan tapınak şövalyelerinin bir kısmı Kıbrıs adasına yerleşti. Kıbrıs Adası Tapınakçılar için bir merkez haline geldi. Ne var ki, Kıbrıs sadece geçici bir üstü. Tapınakçıların uzun süredir Töton şövalyelerinin Avrupa’nın yukarı kısımlarında sahip olduklarının benzeri bir prenslik istediklerini herkes biliyordu. Onların istediği bu yer ise tam Avrupa’nın ortasında, muhtemelen Fransa toprakları içindeydi.

Tapınakçıların geri kalan bölümü Fransa’daki üstadları’nın başkanlığında Avrupa’da faaliyet göstermeye devam ettiler. Sınırsız bir serbestliğe sahiptiler. Büyük Üstadları krala yakın haklara sahipti. Sınırlarının en geniş döneminde, kuzeyde Danimarka’dan, güneyde İtalya’ya kadar her bölgede toprakları vardı. Çok büyük ve savaşçı bir orduları vardı. Bu büyük askeri ve siyasi güç, kuşkusuz Avrupa’daki kralları rahatsız ediyor ve bu krallar gelecekleri açısından onları  bir tehlike olarak görmekteydiler. Dahası ekonomik olarak o kadar güçlüydüler ki; Avrupa’daki hanedanlıklar arasında Tapınakçılara borçlu olmayan yoktu. ^IV

Papa II.Innocent onlara kendi kiliselerini inşaa etme hakkını vermişti, bu büyük bir güç demekti. Çünkü o dönemde kilise hırıstiyan dünyasında en büyük güçlerden biriydi, zaten konumları gereği sadece papaya karşı sorumlu olan tapınakçılar böylece büyük bir özerklik elde etmişlerdi. Kendi kilisesini inşaa etmek demek kendi mahkemelerini kurmak, kendi vergisini toplamak, yani kendi dünya görüşünü yaşamak ve yaymak demekti. ^IV   Geometri ve mühendislikte ileri olan tapınakçılar, kendi kiliselerini inşaa etmek için GOTİK mimari denilen yeni bir mimari tarz geliştirdiler. (Gotik mimari tarzı da sitemiz içinde ayrıntılı olarak ele alınmıştır).

Batıya dönmek zorunda kalan tapınakçılar itibarlarından çok şey kaybettiler. Bu durum onların varlığından rahatsızlık duyan çevreler için bir fırsat haline geldi.Tapınakçılara düzenlenen komplonun arkasında Fransa kralı IV. Philippe (Yakışıklı Filip) ve papa V. Clement vardı. Başlangıçta papalık ve kral onlara haçlı politikalarının bir uzantısı olarak bakıyorlardı, ancak zamanla büyük maddi kaynakları kontrol etmeleri ve krallara borç verebilir duruma ulaşmaları ile devlet içinde devlet haline gelmişlerdi ve bu durum merkezi otariteyi rahatsız etmeye başlamıştı. Bu gibi nedenlerle Kudüs’ten yenilmiş olarak dönen tapınakçıların tasfiyesi zorunlu bir hale gelmişti. ^VI

Önce bunu barışçı yoldan halletmek istediler, çünkü yenilmiş de olsalar halkın gözünde hala kahramandılar. Onları belli tarikat ve grupların içinde eritip yok etmeyi düşündüler ama tapınakçılar bu oyuna gelmeyince daha sert bir şekilde tasfiye edilmeleri zorunlu  hale geldi. Bunu papadan destek almadan gerçekleştirmek mümkün değildi. Yakışıklı Filip’in  desteği ile seçilen papa V.Clement bu iş için çok uygundu ve çok geçmeden tasfiye hareketi başladı.

Kral bu iş için, ölüm cezasına çarptırılan, Bezier’li bir mahkumun affı karşılığında verdiği itiraflardan faydalandı. Ayrıca tapınakçıların yargılanması için, İsa’ya karşı oldukları, puta taptıkları ve eşcinsel oldukları yönündeki iddialarını kullandı. ^VII

Bu iddialar;

1-‘Baphomet’  (bu konu site içindeki “Baphomet” kısmında ayrıca ele alınmıştır)

2-Eşcinsellik; bu iddianın nedenleri olarak ;genç ve sağlıklı erkekler olan tapınakçıların cinsellikten uzak yaşamaları, haçlılar gibi tecavüzlere bulaşmamaları ve hatta at üstünde iki tapınakçı figürüyle ifade edilen, ikili gruplar halinde hareket etmeleri gibi hususlar gösterilmiştir.

3-Haç’ a küfretme ve tükürme

4-İsa’yı reddediyorlardı suçlaması. ^VIII

Olarak sıralanablir.

Haklarındaki eşcinsellik iddiasına karşılık olarak başka bir kaynak şu görüşü ileri sürmüştür; ‘Templiye gibi içmek’ deyimi orta çağ İngilteresin’de çok sık kullanılan bir benzetmeydi ve şövalyelerin namus üzerine ettikleri yeminlere rağmen, içtikleri coşkunlukta fahişelerlede yatıp kalktıkları görülmektedir. ^IX

18. yüzyıldan kalma, bir belgede şu yorum yapılmaktadır:

“Birçok savaşçının yorgunluğa, kayıplara ve felaketlere rağmen inançlarını ispatladığı bu savaş, tapınakçılar için ganimet elde etmek ve ün kazanmak için bir fırsat oldu. Birkaç göz alıcı eylemle kendilerini gösterdiyseler de, yağmalamalardan elde ettikleri ganimetlerle zenginleşmeleri, ihtişamlı  bir prensle bile rekabet edecek kadar kibirli olmaları, Haşhaşilerin Dağların Yaşlı Adamı adındaki kralı ile işbirliği yapmaları sonucunda, amaçları şüphe olmaktan çıktı.” ^IV

Sorgulama süreçleri boyunca türlü işkencelere maruz kaldıkları gerçeği de, yine Haçlı seferlerini geçekleştiren zihniyetin, kendinden olanlara da nasıl davranabileceklerinin bir örneğidir. Bu iddiaların gerçek olması ya da işkence altında zorla söylettirilen yalanlar olması önemli değil. Bunları, Haçlı zihniyetinin kendi içinde bile ne kadar acımasız olabileceği yönünden ele almak lazım. Bunu hem Kilise ve Fransa Kralının, hem de şövalye tarikatının bakış açısı ile söyleyebiliriz.

Sonuçta 1312’de toplanan Viyana Konsülü’nün kararıyla Tapınakçılık tüm Avrupa’da yasaklanmış, yakalanan üyeleri cezalandırılmıştır. Papa V. Clement’in 22 Mart 1312’de yayınladığı ve tarihe “Vox in excelso” adıyla geçen fermanıyla tarikat dağıtılmış ve -kağıt üzerinde- resmi olarak tarihten silindiği kabul edilmiştir. ^IV

Yazarın notu

Yukarıda belli sayıda Templiyerin tutuklanmalardan kurtulabildiği belirtilmişti. Bunların gittikleri yerlerde bazı örgütlenmelerin içine sızarak varlıklarını devam ettirdikleri yönünde tahminler vardır. Ancak giriş bölümünde belirttiğim gibi bu konular sitemizin amacının dışında kalıyor.